Uit Wandering Spirits

Druk... en hectisch

Het is al een poosje stil in mijn dagboek en bijna iedere dag bedenk ik me dat het toch hoog tijd word om weer aan de slag te gaan. Ik heb nieuwe foto's klaarstaan, dagboekdelen die puntsgewijs zijn opgesteld, klaar om uitgewerkt te worden. Van Black Desire heb ik nog een paar vertalingen staan. En ik kan mezelf er maar steeds niet toe zetten...

Het is druk hier. Mijn oudste heeft inmiddels de 'grote' leeftijd van 4 jaar bereikt. Dat betekend dat hij nu naar de grote school mag, de basisschool. Voor die tijd was het de spanning van ochtendjes meelopen en oefenen bij de nieuwe juf, afscheid nemen van zijn oude peuterklasje, kortom een kind wat een heleboel staat te wachten en daarom opgevangen moet worden. Veel spanningen, positief welliswaar, maar toch teveel. Met als gevolg zieke kinderen in huis.

Dan is het voor mezelf een jaar geleden dat ik knopen ben gaan doorhakken en dat het balletje is gaan rollen binnen mijn huwelijk. Ik loop op mijn tenen en ben erg emotioneel. Denk veel na, nog steeds de vraag of ik de juiste keuze heb gemaakt. Zelf vervolgens flink ziek worden...

En jongentje wat jarig is, 4 jaar wordt. Mijn eerste kind, mijn oudste, mijn grote kanjer, de komst van een kind is toch een hele gebeurtenis binnen een relatie, binnen een huwelijk en ook dat doet me veel denken aan de afgelopen 4 jaar, die voorbij gevlogen zijn...

Daarnaast heb ik de afgelopen maanden veel, erg veel, tijd doorgebracht achter de computer. Mijn huishouden draaide maar matig, ik deed alleen het hoognodige. De kids kwamen op de eerste plaats, maar de computer stond wel erg veel aan. Ik maakte altijd erg veel kleding voor ze, maar zelfs dat is alweer een half jaar geleden. Wandering Spirits kost veel tijd. Dat is niet erg, het is leuk, heel erg leuk om met Wandering Spirits bezig te zijn. Maar het moet wel een hobby blijven en geen 'moeten' worden.

Vandaar de stilte op het moment. Ik was en ben er even doorheen. Zodra ik weer inspiratie heb, ga ik mijn dagboekdelen uitwerken en komen er weer nieuwe delen. Nu even niet. Ik heb gewoon heel even geen zin. Ik ben moe. Ik wil graag in de eerste plaats moeder zijn van mijn kinderen en weer leuke dingen gaan doen met ze. Zoals koekjes bakken, of verven, of de oudste leren fietsen, of gewoon simpel samen spelen. Maar niet meer 'mamma moet werken, mamma moet even op de computer' en vervolgens de televisie maar aanzetten. Zo werkt het niet.

Dus even rust, even gas terug nemen, even dingen doen die niets met de computer of internet te maken hebben. Dat komt wel weer!

En waarschijnlijk veel sneller dan gedacht...

liefs cass