Uit Wandering Spirits

Artemyz

Ogen kil koud hard van ijs

Het zijn je ogen die mij dwingen

Te erkennen wie er meer is

Wie de baas is, wie mijn Man

Ik wil niet zeg ik

Worstel met je

Waar is al je mededogen?

Je bent sterk en hard en bot

Iets in me schreeuwt dit kan niet waar zijn

Deze vernedering past mij niet

Angst lust woede strijden van binnen

Maar daar heb jij geen boodschap aan

Ik hou van jou, zoveel, mijn Man

Alles mag je met me doen

Neem me maar, toe, alsjeblieft

Er is geen reden voor verzet

Zonder jou is er een leegte

Je bescherming alles wat ik zoek

Ik ben van jou, maar jij ook van mij

Uiteindelijk hebben we allebei de macht.

Artemyz, 24 jaar