Uit Wandering Spirits

Kan ik leren om een goede onderdanige te zijn?

Als je gewend bent om de dominante rol te spelen kan het heel lastig zijn om (zo nu en dan) die van de onderdanige aan te nemen. De touwtjes uit handen geven, je overleveren aan een ander, dat is niet voor iedereen weggelegd. Grote kans dat je je (tijdelijke) Meester probeert te manipuleren, dat je hem een bepaalde kant op probeert te sturen om op die manier alsnog het heft in handen te nemen. Dan is dat ook geen echte overgave meer.

Sommige meesters vinden het wel leuk als hun slachtoffers tegenstribbelen of expres ongehoorzaam zijn - meer reden om straffen uit te delen. Maar voor anderen - vooral voor beginners - kan dat allesbehalve lollig zijn. Als jij jouw gedrag jouw meester onzeker maakt is dat voor geen van beiden leuk. Ik weet er alles van - het is MIJ ook overkomen. De oplossing? Zeg tegen jezelf, de volgende keer dat jullie spelen, dat zijn wil de jouwe is, en dat het jouw enige en diepste wens is om hem te laten genieten. Eerst probeerde je hem een andere kant op te sturen als hij iets dreigde te gaan doen wat jou niet aanstond. Nu laat je hem zijn gang gaan, doet hij precies wat hij wil en zijn jullie er allebei gelukkig mee. Laat dat gevoel van "Ik wil de baas zijn" maar varen, geef je over aan hem, en laat hem zijn gang gaan. Dat is veel leuker dan hem proberen te sturen!

Als je alsnog beduidend minder plezier aan het spel beleeft zal deze oplossing je ook niet lang helpen. Dan is het zinniger om eens met hem over jouw verlangens en wensen te praten. Maar de tijd voor onderhandelen (zie aldaar) is wel vóór het spel, en niet terwijl jullie er allebei al middenin zitten. Kijk uit voor de "Ja Meester, alles wat U wilt maar eh... U doet dat niet helemaal goed" val...

Relax, en reageer ook: Vaak doet het je Meester een plezier om jouw reakties te zien. De manier waarop je kronkelt, kreunt of het uitgilt. Als jij al je spieren spant om maar niets van je gevoelens te laten merken raakt hij waarschijnlijk gefrustreerd omdat hij geen enkele feedback van je krijgt. Ga op je gevoelens af en laat jezelf gaan. (Uiteraard is het wat anders als jullie juist afgesproken hebben dat je niets mag laten merken. Maar denk niet dat je niets mag laten merken als dat niet het geval is - ik vind het ook best leuk als mijn slavinnetjes tegenstribbelen. Tenslotte kennen ze een stopwoord als de boel echt fout dreigt te lopen).

Natuurlijk is niet alles gesneden koek: Omdat jij nu eens de onderdanige speelt wil dat nog niet zeggen dat je een willoze lappenpop bent. Maar er is een groot verschil tussen open en communicatief zijn en trachten om het spel jouw kant op te sturen. Een goeie slavin is enthousiast, gewillig, gehoorzaam aan haar Meester maar ook open over haar gevoelens (met het nodige respect uiteraard).

Er bestaat een oude wijsheid in het BDSM-wereldje die als volgt luidt: De beste Meesters zijn zij die ooit als slaaf zijn begonnen. Ik geloof dat dat een waarheid als een koe is. Als je het zelf heb meegemaakt, zelf de beet van de zweep gevoeld hebt, zelf geworsteld hebt om los te komen terwijl je langzaam maar zeker naar een orgasme gestuurd werd, bijna in trance ging omdat de ene wasknijper na de andere op je huid gezet werd... dan ben je zelf ook veel beter in staat om die dingen met een ander te doen. Omdat je dan vanuit je gevoel en je ervaring werkt. Daarbij doe je juist als slaaf eersteklas ervaring op met allerlei technieken. (En net als met elke waarheid over BDSM zou hier nog e.e.a. aan toe te voegen zijn: Sommige slaven willen nooit de Meester spelen, en sommige Meesters hebben nooit de slaaf gespeeld en zijn toch verrekte goed in wat ze doen. Maar zelfs die Meesters proberen meestal nieuwe dingen eerst op zichzelf uit voordat ze met hun slavinnetje experimenteren.)

Meer info hierover in BDSM School...

©1995 by Johnson Grey. Deze vertaling ©2001-2010 Wandering Spirits