Uit Wandering Spirits

Waarom wil iedereen in het BDSM-wereldje zo graag anoniem blijven?

(Noot van de vertaler: Deze tekst sloeg oorspronkelijk op anonimiteit binnen de newsgroup waarbinnen deze FAQ de ronde deed. Ik ben zo vrij geweest om het wat "algemener" te maken).

Nergens worden zo veel aliassen en pseudoniemen gebruikt als in de BDSM gemeenschap. De Sir Stephen's (een figuur uit Het verhaal van O) en de O's (uit eh... ja...) duiken bij herhaling op in advertenties, chatboxen en alle andere plekken waar BDSM-ers elkaar ontmoeten. Bijna niemand doet iets onder zijn of haar eigen naam (ik ook niet!) en de reden zal duidelijk zijn: Over sex lul je sowieso niet, laat staan over zoiets mafs als BDSM. Zelfs in het vrijgevochten Nederland wordt je met 'n scheef oog aangekeken als je er open voor uitkomt dat je wel in BDSM geïnteresseerd bent - laat staan dat je er nog aan doet ook.

Door een pseudoniem (Engels: Nick of nickname) te gebruiken kan iemand in een newsgroup of chatbox zeggen wat ie wil zeggen terwijl hij tegelijkertijd vermijdt dat zijn collega's hem van de werkvloer afpesten omdat ze er achter zijn gekomen wat hem bezig houdt. Raken homo's vandaag de dag wel redelijk geaccepteerd in de Nederlandse maatschappij, voor BDSM-ers gaat dat nog lang niet op. Maar toch is dat wel begrijpelijk als BDSM-ers elkaar de liefde bewijzen door (soms) bruut geweld te gebruiken en elkaar te vernederen. Persoonlijk (en het is Frodo aan het woord hier) geloof ik niet dat BDSM ooit van zijn vooroordelen af zal komen - daarvoor staan de handelingen die er onderdeel van zijn te lijnrecht tegenover alles wat door "de gemeenschap" als handelingen van liefde zijn geaccepteerd... (Frodo uit).

Zij die anoniem voor hun mening uitkomen zijn geen lafaards. De konsekwenties van het uit de anonimiteit treden kunnen erg genoeg zijn - ze kunnen het eind van je sociale leven en je carriére betekenen. Degenen die besluiten om wél uit de kast te komen zijn niet noodzakelijk moedig, ze hebben eerder het geluk dat ze het kunnen doen zonder dat hun leven ondersteboven gegooid wordt. (Soms worden die pseudoniemen ook bij echte ontmoetingen aangehouden trouwens).

Mocht je op welke manier dan ook achter de echte naam achter het pseudoniem komen, hou die dan voor jezelf tenzij je toestemming hebt om de informatie aan anderen door te spelen. Tenslotte heeft de betrokkene jou die informatie in vertrouwen toe doen komen - respecteer dat vertrouwen dan ook. Hang hun identiteit dus niet aan de grote klok! Ook al ben je zelf bereid om deze dingen onder je eigen naam te doen dan betekent dat nog niet dat je andermans anonimiteit minder serieus mag nemen. Dat geldt voor de echte wereld net zo goed als voor de virtuele: Mochten de deelnemers van jouw favoriete chatbox bij elkaar komen dan zullen ze hoogstwaarschijnlijk hun bijnaam willen blijven hanteren. Hou die ook aan als je later besluit om een verslag van die ontmoeting te schrijven.

Het is een open vraag of de wereld er op vooruit zou gaan als iedereen gewoon eerlijk voor zijn vooorkeuren uitkwam. Sommigen vinden dat iedereen die 'n beetje kinky is gewoon uit de kast moet komen zodat iedereen eens begrijpt met hoevelen we eigenlijk wel zijn (en we zijn met heel veel). Anderen, mijzelf incluis, vinden dat iedereen er zelf voor moet kiezen hoe ze hun leven leiden - anoniem of niet.

©1995 by Johnson Grey. Deze vertaling ©2001-2010 Wandering Spirits