Uit Wandering Spirits

Wat zijn de vier fases van onderdanigheid?

(Dit is geen wetenschappelijk ondersteund verhaal - het is alleen gebaseerd op persoonlijke ervaringen).

Hoe komt het dat niet alle meesters en slavinnen op dezelfde manier met elkaar omgaan? Waarom laat de ene meester meer toe dan een ander?

Op de keper beschouwt kent onderdanigheid vier fasen: De Nieuwsgierige, de Verkennende, de Opstandige en de Berustende fase.

De eerste, de Nieuwsgierige fase kenmerkt zich door nieuwsgierigheid naar de theorie. Iemand die zojuist aan zichzelf toegegeven heeft dat zij toch wel onderdanige gevoelens heeft zal zich in eerste instantie vol op die theorie storten: Boeken worden gevreten, websites afgestruind op zoek naar zo veel mogelijk informatie over het onderwerp BDSM met een leergierigheid van een kind dat zojuist een fascinerende hobby ontdekt heeft. En geef toe, het is ook een fascinerende hobby :-)

In de Verkennende fase is het eerste contact gelegd en slaat de sub-in wording aan het experimenteren. Vaak heeft ze nog geen flauw idee waar haar voorkeuren op dit gebied liggen en alleen praktische ervaring doet haar haar grenzen kennen. Afhankelijk van de regelmaat waarmee ze die ervaringen opdoet kan het maanden tot jaren duren voor ze daar precies achter is en zelfs dan kunnen er nog verrassende situaties ontstaan. Het is aan de (leer-)meester om de zaak rustig aan op te bouwen en haar niet meteen met gruwelijke martelpraktijken af te schrikken.

De Opstandige fase begint als het grootste deel van het verkennen achter de rug is: Ze weet wel wat ze zo'n beetje kan hebben, raakt vertrouwd met bepaalde technieken, voelt zich over het algemeen ook wat meer op haar gemak (wat niet wil zeggen dat ze zich niet nerveus voelt als er een behandeling aangekondigd wordt, integendeel zelfs). Ze begint zich ook zekerder over zichzelf te voelen en gaat tegengas geven: Plagerijtjes naar haar meester toe, speelse steken onder water tot complete stoeipartijen aan toe - waarbij hij nog flink moet opletten om zelf niet het onderspit te delven...

Tenslotte is daar de Berustende fase waarin ze haar situatie accepteert en zich er bij neerlegt dat haar meester de absolute macht vertegenwoordigd - de macht die zij nodig heeft om zich op haar gemak te voelen. Het kan tot totale overgave leiden - wat overigens niet echt vaak voorkomt - waar ze hem in letterlijk alles gehoorzaamt, ook buiten het spel. De grenzen zijn bekend, het vertrouwen is groot genoeg om zich geheel aan hem te geven. Meestal is de berustende fase echter alleen actief tijdens het spel - de andere drie komen meer bij vlagen voor.